تابلو دستانداز
تابلو “دستانداز” از جمله علائم هشداردهنده (تحذیری) در قوانین راهنمایی و رانندگی است که برای آگاهی دادن به رانندگان از وجود ناهمواری، سرعتگیر یا برآمدگی در سطح جاده استفاده میشود. این تابلو با شکل مثلثی و حاشیه قرمز رنگ، راننده را متوجه میسازد که باید سرعت خود را کاهش داده و با احتیاط بیشتری حرکت کند. نصب این تابلو نقشی حیاتی در حفظ سلامت سیستم تعلیق خودروها و جلوگیری از انحراف ناگهانی وسایل نقلیه در مواجهه با موانع فیزیکی جادهای دارد.کاربردهای تابلو
- نصب در فاصله ۵۰ تا ۱۰۰ متری قبل از رسیدن به سرعتگیرهای آسفالتی یا پلاستیکی در خیابانها.
- استفاده در جادههای برونشهری که دارای ناهمواریهای عرضی یا دستاندازهای ناشی از نشست زمین هستند.
- نصب در معابر نزدیک به مدارس و بیمارستانها جهت اجبار رانندگان به کاهش سرعت.
- استفاده در محوطههای داخلی کارخانجات و سایتهای صنعتی جهت کنترل سرعت لیفتراکها و خودروها.
- نصب در رمپهای ورودی و خروجی مجتمعهای تجاری و مسکونی بزرگ.
استانداردهای ایمنی HSE
- مطابق با استانداردهای بینالمللی علائم هشداردهنده (Warning Signs) با حاشیه قرمز و زمینه سفید.
- استفاده از شبرنگهای رده مهندسی جهت بازتاب نور عالی و دیده شدن در شب و هوای بارانی.
- رعایت ابعاد استاندارد مثلثی طبق آییننامه علائم راه و جاده برای تشخیص از فواصل دور.
- مقاومت بالا در برابر شرایط جوی مختلف از جمله گرمای شدید و سرمای زیر صفر.
سوالات متداول
فاصله استاندارد نصب این تابلو تا خود دستانداز چقدر باید باشد؟
بسته به حداکثر سرعت مجاز در آن مسیر، معمولاً در خیابانهای شهری این فاصله بین ۵۰ تا ۷۰ متر و در جادههای برونشهری تا ۱۰۰ متر در نظر گرفته میشود تا راننده فرصت کافی برای کاهش سرعت داشته باشد.
آیا نصب این تابلو بدون وجود خودِ سرعتگیر قانونی است؟
خیر، این تابلو باید دقیقاً در مکانهایی نصب شود که ناهمواری فیزیکی وجود دارد؛ در غیر این صورت باعث بیاعتمادی رانندگان به علائم جادهای میشود.
تفاوت این تابلو با تابلوی “جاده ناهموار” چیست؟
تابلوی دستانداز معمولاً به یک یا دو برآمدگی مشخص (مثل سرعتگیر) اشاره دارد، در حالی که تابلوی جاده ناهموار برای مسیرهای طولانیتری که سطح آسفالت آنها خراب است استفاده میشود.










