استاندارد BS EN 12811 داربستهای موقت در پروژههای ساختمانی (Temporary Works Equipment – Scaffolds)
استاندارد BS EN 12811 یکی از استانداردهای اروپایی است که الزامات مربوط به طراحی، عملکرد، بارگذاری و ایمنی داربستهای موقت مورد استفاده در پروژههای ساختمانی و صنعتی را مشخص میکند. این استاندارد با هدف افزایش ایمنی کارکنان و جلوگیری از حوادث ناشی از سقوط از ارتفاع یا ناپایداری داربست تدوین شده است.
داربستها سازههای موقتی هستند که برای دسترسی ایمن کارکنان به نقاط مرتفع و انجام عملیات ساختمانی، تعمیراتی و نگهداری مورد استفاده قرار میگیرند. رعایت الزامات این استاندارد موجب افزایش پایداری و ایمنی سازه داربست میشود.
اهداف استاندارد
- ایجاد دسترسی ایمن برای کارکنان در ارتفاع
- تعیین الزامات طراحی و مقاومت داربست
- کاهش خطر سقوط کارکنان و مصالح
- افزایش پایداری و استحکام سازه داربست
الزامات طراحی داربست
- طراحی داربست بر اساس بارهای کاری و شرایط محیطی
- استفاده از اجزای مقاوم و استاندارد
- ایجاد مهاربندی مناسب برای جلوگیری از واژگونی
- تأمین پایداری سازه روی سطح مناسب
- رعایت ظرفیت بارگذاری مجاز
طبقهبندی بارگذاری داربست
در این استاندارد داربستها بر اساس ظرفیت بارگذاری و نوع استفاده به کلاسهای مختلف تقسیم میشوند تا بتوانند بارهای ناشی از کارکنان، ابزار و مصالح را به طور ایمن تحمل کنند.
الزامات ایمنی در استفاده از داربست
- نصب نردههای محافظ در لبههای داربست
- استفاده از تختههای سالم و مقاوم در کف داربست
- ایجاد مسیر دسترسی ایمن مانند نردبان
- جلوگیری از بارگذاری بیش از حد داربست
- حفظ فاصله ایمن از خطوط برق
بازرسی و نگهداری داربست
- بازرسی داربست قبل از شروع کار
- بازرسی دورهای توسط افراد صلاحیتدار
- کنترل اتصالات، مهاربندیها و پایهها
- بررسی وضعیت تختهها و سطوح کار
اهمیت رعایت استاندارد
اجرای الزامات BS EN 12811 باعث افزایش ایمنی کارکنان، کاهش خطر سقوط از ارتفاع و جلوگیری از حوادث ناشی از ناپایداری داربستها در پروژههای ساختمانی و صنعتی میشود.
تهیه و تنظیم توسط ( شرکت ایمنی صنعت پوشان کیان - برند علائم ایمنی پرشین ساین )







